Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

Σ' αυτή τη πόλη -Δημήτρης Νικηφόρου-

σ' αυτή την πόλη

σ' αυτή την πόλη
η μοναξιά 
κυκλοφορεί εναλλακτικά στον δακτύλιο.
σήμερα οι μονοί
αύριο οι ζυγοί
και πάει λέγοντας.
στις μοιραίες συγκρούσεις
ο λόγος πνίγεται σε αψιμαχίες
και χυδαίους προπηλακισμούς --
« γαμιέσαι ρε..».
« σε μένα το' πες μωρή κουφάλα;» --
που και που πέφτουνε τίποτα ψιλές
και ύστερα όλα διευθετούνται
με την ανταλλαγή ασφαλιστηρίων καρτών --
« κάνε μια δήλωση ότι φταις ρε φιλάρα
να πληρωθώ κι εγώ να τη βγάλω...» --
απρόσωποι μεσάζοντες αναλαμβάνουν τα περαιτέρω.

σ' αυτή την πόλη
την πόλη μου
η μοναξιά με ανασηκωμένους γιακάδες
τρυπώνει στα μπουρδέλα της Φυλής και της Βάθης
με ένοχη ντροπή που καμπουριάζει τους ώμους.
οι πουτάνες την μυρίζονται
όπως οι ύαινες τα ψοφίμια και ξερογλύφονται
μα δεν είναι λίγες φορές
που τιθασεύοντας το ορμέμφυτο της σκύλευσης
την παίρνουν αγκαλιά τρυφερά
σαν ξεπαγιασμένο χαμίνι στη ξώπορτα
τη ζεσταίνουν και κάνουν τσιγάρο μαζί
ωσότου η καύτρα φτάσει στα κίτρινα δάχτυλα.

στην πόλη μου
έπηλυς πια από καιρό σεργιανώ
βλέποντας την μοναξιά
να μακραίνει τους κυνόδοντες ανθρώπων
που έπαψαν να χαμογελούν και να πειράζονται
ή να λένε « χαθήκαμε αδερφέ, πώς πας; »
ή « πέρνα απ' το σπίτι έτσι για ένα κρασί...»
ίσως πάλι δεν είναι η μοναξιά ούτε οι άνθρωποι
παρά το ψέμα που αγριεύτηκε στο κλουβί
και μας στρίμωξε στα σχοινιά
με συνεχή γρονθοκοπήματα.

μα κι' έτσι ακόμα
με κατεβασμένα βλέφαρα
τούμπανο απ' το ξύλο
έχουμε περιθώριο αντεπίθεσης
μ' ένα ξαφνικό άπερκατ στο σαγόνι
και μια αντικανονική κλωτσιά στ' αρχίδια._

( Συλλογή «τ' αδέσποτα σκυλιά τρώνε ό,τι βρουν» 2003 )


https://www.facebook.com/pages/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%85/618036574876940?fref=ts