Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

Δεν είναι μοίρα που ζωστήκαμ' απ' τη μέση
και αλαργέψαμ' απ' του χρόνου το πιθάρι
δρόμος σαθρός που θα βουλιάξει το ποδάρι
Δεν είναι τούτο ριζικό να μας πονέσει.

Είναι ψυχή π' αργοπεθαίνει και σαπίζει
χτικιό που λιώνει τ' άντερά μας και τα σώνει
κακιά αρρώστια που στο νου τα θαλασσώνει
Το μισητό εγώ μας π' αργοκαίει και καπνίζει.

Λύκο κακό π' ουρλιάζει μην τον εταΐσεις
έρχεται μέρα και σε τρώγει ο αφορεσμένος
ασ' να φωνάζει. Πες πως είν' αποθαμένος
Κοίτα τ' αρνί που δε βελάζει ν' αναστήσεις.



μαρια