Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Η θάλασσα γέρνει ανήσυχη στην ακτή.
Απέραντο μαύρο αντικατοπτρίζει το πορτραίτο της,
ψιθυρίζει η νύχτα·
και σιγοκλαίει
μη σπάσει τη σιωπή με την κραυγή της ερημιάς.

Αν τη θυμηθούν, θα βουλιάξουν την αγκαλιά της
οι μονάχοι… 
Και ποιος ξημερώνει τόσα κρίματα...

μαρία