Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Ασπασούλα........
τι κοινό έχουν οι "μολότοφ"
με τα "μηνύματα αγάπης";;;;
ίσως δεν ήταν τελικά αυτο....
μάλλον
δε βρήσκουν πάντα το στόχο τους...
είμαι ακόμα στην ίδια θέση
όπως εκείνο το πρωί
που γελάγαμε με τον πόλεμο
είναι σχεδόν
η ίδια ώρα...
τίποτα άλλο δεν είναι το ίδιο
το μήνυμά σου
να ξέρεις
δε θα φτάσει ποτέ
λυπάμαι που το λέω
πόλεμος είναι
κι αφήνει πίσω θύματα
ο ήλιος πάντα βγαίνει όμως...
για τους υπόλοιπους
θέλω πάλι να γελάσω
ποιος έφαγε τελικά τις μολότοφ;;;
χαχαχα
πάρε με πάλι τηλέφωνο
να σου πώ
μήπως είναι χαζό;
πάνε και ξώφαλτσα καμιά φορά
αλλα...
στην αγάπη και στον πόλεμο...
ειπε ένας αγαπημένος...
-όχι δικός μου!
όλα επιτρέπονται.....
ε, ναι
δεν είναι αδύνατο
να καίγεται ο κόσμος
απ'τα μηνύματα αγάπης
κι εσύ απο μια μολότοφ;
ειναι;
για το επόμενο καλοκαίρι
τελικά
έχουμε πολύ matrial.
απ'τους κουραμπιέδες΄
που δε φάγαμε τα χριστούγεννα
μέχρι το πώς μαύρισε το τζάκι μου...
πολύς καπνός σου λέω....
θα δουλεύεις;
δε βοηθάω φέτος
με την κρουαζιέρα.
πολλά αλλάξανε.
μην κάνεις έτσι...μια μολότοφ είναι μόνο................
θυμάσαι το πράσινο σαλβάρι
και την πράσινη μπλούζα μου;
θα τα κορνιζάρω στο σαλόνι
δεν τρελλάθηκα
όλα έχουν ένα λόγο
με πιστεύεις;
ναι, θα είναι αλλιώς
δε θα είμαστε χαρούμενες
προσπαθώ να μην έχω τύψεις,
ξέρεις.για τη χάντρα!
έριξα κι όλο το σαλάμι σου
στη γάτα...
αλλα δε θα την άντεχα άλλο...
ήταν πιο σημαντική η κουβέντα
στο μπαλκονάκι της Βασιλικής.
το βράδυ με τα πολλά στόματα
θυμάσαι;;;
πάλι γελάω μόνη μου
το βράδυ που έφυγε κι ο γάτος
κι απο απέναντι ξετρυπώνανε τρομοκράτες....
χαχα
η τρομάρα ήταν πιο μεγάλη 
κι απ'το κρύο...
Ηθελα τέλος πάντων να σου πώ
πώς τα μηνύματα αγάπης
όπως και οι μολότοφ
ακόμα κι αν δεν κάψουν κανέναν
άμα λείπει το γατί σου
θα αφήσουν μόνο
μελαγχολία,
για την πίσω βεράντα μας
για το καλοκαίρι που έρχεται...