Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Αλόγιστη λύτρωση

Αλόγιστη λύτρωση
ποτίζεις τις αυλές μου
απ'τα μάτια του χάους
μεθησμένη πνοή...
απλώνεις λερά σεντόνια
στους θάμνους με τ'αγκάθια
τρέχεις
στη βοή μου
ασταμάτητα
με ξύλινα πόδια
τί απ'τις βροχές να φέρεις πίσω..
αναζητάς καρπούς
ανάμεσα απ'τα δάχτυλα
μυρωδιές
απ'τα στήθια που στάζουν
τα θέλγητρα
Να,
απ'του κτήτορα το νεύμα κουμαντέρνεσαι
Άριστα πράτεις
μόνο.